Archiwum 1992–2014

W pierwszej części artykułu omówiono: (a) objawy jadłowstrętu psychicznego, (b) objawy wyniszczenia spowodowane samogłodzeniem, (c) zaburzenia metaboliczne i powikłania patofizjologiczne występujące u chorych na jadłowstręt psychiczny. Następnie przedstawiono współczesne poglądy na temat leczenia jadłowstrętu psychicznego, zwracając uwagę na konieczność działania kompleksowego, mającego na celu poprawę stanu odżywienia chorej, wyrównanie zaburzeń metabolicznych i patofizjologicznych oraz wzmocnienie poczucia autonomii, przyspieszenie tworzenia się poczucia tożsamości i poprawę samooceny. Podkreślono znaczenie psychoterapii indywidualnej, grupowej i rodzinnej. Omówiono leki stosowane w leczeniu jadłowstrętu psychicznego. Zwrócono uwagę na konieczność kontynuowania leczenia po wypisaniu chorej z oddziału.