Archiwum 1992–2014

W krajowym piśmiennictwiepsychiatrycznym i prawniczym, jak się wydaje, niepodjęto dotąd próby precyzyjnego opisu czy sformułowaniapsychopatologicznej charakterystykiustawowo znaczącego składnika wady oświadczeniawoli –braku jej swobody. Autorzy doniesieniaprzedstawiają problem na podstawie własnego rozeznaniai doświadczeń udziału w postępowaniu cywilno-prawnym. Twierdzą, że uniwersalnymi wyznacznikamibraku swobody woli, a nawet jej kierunkowegowyłączania, w rozumieniu sądowo-psychiatrycznymsą takie chorobliwe stany napędupsychoruchowego, jak apatia połączona z adynamiąi abulią, a także negatywizm lub wzmożonapodatność na sugestię Towarzyszące zaburzeniomnapędu i krytycyzmu. W chorobach psychicznych,zwłaszcza o obrazie schizofrenii, ogranicznikamiswobody woli będą natomiast zarówno objawy negatywne(ubytkowe), jak i pozytywne (wytwórcze),z których pierwsze mogą ograniczać dynamikęprocesu wolicjonalnego, a drugie –deformowaćgo w sposób swoisty i patoplastyczny.