Archiwum 1992–2014

Autorzy omawiają znaczenieprzyczyn niezdolności do zawarcia małżeństwa i podjęciaistotnych obowiązków małżeńskich. Poza wymienionymiw kodeksie prawa kanonicznego przyczynamitej niezdolności, koncentrują się na niezdolnościwynikającej z zaburzeń psychicznych. Wprawdzieprawodawca tylko w kan. 1095 nr 3 określa ogólnieprzyczyny mogące powodować prawną niezdolność,to w pozostałych pkt. 1 i 2 tego kanonu postaciniezdolności wywierają skutki niezależnie od tego,z jakiej przyczyny one wynikają. Można sądzić, żenie wszystkie przyczyny i nie wszystkie formy niezdolnościzostały już opracowane, co do niektórychpanuje milczenie lub wyrażane są wątpliwości. Takżewybitni kanoniści „pojęcie przyczyny natury psychicznej" skłonni są rozumieć szeroko, a więc włączająw nie wszelkie odstępstwa od normalnego stanupsychicznego. W postępowaniu sądowym oznacza to,że nie trzeba kłaść dużego nacisku na określeniecharakteru przyczyny niezdolności kan. 1095 pkt 2,trzeba tylko przyczynę tę wskazać i określić, abystwierdzenie było wiarygodne. Zaburzenia czy dewiacjenie muszą automatycznie powodować niezdolnoścido małżeństwa. Każdy przypadek musi być badanyindywidualnie. Przedstawiony przypadek ilustrujeponiekąd zróżnicowane podejście sędziów co do ocenymateriału dowodowego.