- Strona główna
- >
- Archiwum
- >
- suplement 1
- >
- Karol (1978-2000) – dlaczego nie potrafiliśmy mu pomóc? Opis przypadku
Archiwum 1992–2014
2002, tom 11, suplement 1
Problemy terapeutyczne
Karol (1978-2000) – dlaczego nie potrafiliśmy mu pomóc? Opis przypadku
RADOSŁAW TWORUS1,
JOANNA WOJEWÓDZKA2
1. Poradni Zdrowia Psychicznego Centralnego Szpitala Klinicznego Wojskowej Akademii Medycznej w Warszawie
2. Oddziału Psychiatryczno-Psychosomatycznego Szpitala Wolskiego w Warszawie
Postępy Psychiatrii i Neurologii, 2002, 11, suplement 1 (14), 65-70
Słowa kluczowe: choroba trudności diagnostyczne, schizotypia, samobójstwo, opis przypadku
Streszczenie
Przedstawiony przypadek 22-letniego samobójcy ma pokazać jak ważny jest umiar i konsekwencja w stawianiu rozpoznań przy niejednoznacznym obrazie choroby. W ciągu dwóch lat leczenia rozpoznawano u tego pacjenta pięć różnego rodzaju zaburzeń. Zmienność koncepcji diagnozy i terapii wpłynęła na utratę wiary chorego w ich trafność, a co za tym idzie możliwość poprawy samopoczucia. Na podstawie autopsji psychologiczno-psychiatrycznej można stwierdzić, że obraz choroby spełniał kryteria rozpoznania zaburzenia schizotypowego. Jednak najtrafniejszą diagnozą byłaby opisana przez Bornsztajna, ale wycofana z obowiązujących klasyfikacji, schizofrenia somatopsychiczna.
Adres do korespondencji
Dr Radosław Tworus,
Poradnia Zdrowia Psychicznego Centralnego Szpitala Klinicznego Wojskowej Akademii Medycznej,
ul. Szaserów 128,
00-909 Warszawa 62
Poradnia Zdrowia Psychicznego Centralnego Szpitala Klinicznego Wojskowej Akademii Medycznej,
ul. Szaserów 128,
00-909 Warszawa 62