- Strona główna
- >
- Archiwum
- >
- zeszyt 3
- >
- Kierunki i metody badań ewaluacyjnych psychiatrii środowiskowej na świecie w latach 1993-2000
Archiwum 1992–2014
2002, tom 11, zeszyt 3
Psychiatria środowiskowa
Kierunki i metody badań ewaluacyjnych psychiatrii środowiskowej na świecie w latach 1993-2000
Ludmiła Boguszewska1,
Elżbieta Słupczyńska-Kossobudzka1
1. Zakład Organizacji Ochrony Zdrowia Instytutu Psychiatrii i Neurologii w Warszawie
Postępy Psychiatrii i Neurologii, 2002, 11, 187-196
Słowa kluczowe: psychiatria środowiskowa, badania ewaluacyjne
Streszczenie
Zanalizowano 321 artykułów – raportów z badań. Najwięcej publikacji ukazało się w latach 1996-1998. Większość badań poświęcono efektom interwencji, a tylko nieliczne badaniom procesu. Najczęściej sprawdzano wpływ interwencji na pacjentów, sporadycznie na personel, system służb, czy populacje. W ciągu pierwszych 3 lat częściej, niż w późniejszym okresie, oddziaływano poprzez zespoły leczenia środowiskowego, programy środowiskowego wsparcia, leczenia dziennego i interwencji kryzysowych. W ciągu następnych 5 lat częściej oddziaływano na system służb i usługi w podstawowej opiece zdrowotnej. Najczęściej stosowano miary zdrowotne i psychospołeczne. Stosunkowo większa liczba badań spełniała wymogi poprawności metodologicznej.
Adres do korespondencji
Adres: Mgr Ludmiła Boguszewska, Zakład Organizacji Ochrony Zdrowia Instytutu Psychiatrii i Neurologii,
ul. Sobieskiego 9, 02-957 Warszawa
ul. Sobieskiego 9, 02-957 Warszawa