Archiwum 1992–2014

Celem naszej pracy była ocena zdolności rozpoznawania barwy emocjonalnej wypowiedzi u pacjentów podprzewlekle i przewlekle chorych na schizofrenię (DSM-IV), a także u osób zdrowych przy użyciu „Głosowego testu identyfikacji emocji i rozróżniania emocji". Wszyscy badani byli praworęczni. Badania w grupie schizofrenicznej przeprowadzono po 4-tygodniowym leczeniu neuroleptycznym. Strukturę i nasilenie objawów schizofrenicznych zbadano przy użyciu skali PANSS. Chorzy na schizofrenię (S i CS), w porównaniu do grupy kontrolnej, ujawnili deficyty w prozodii emocji. Informacja emocjonalnie obojętna była postrzegana istotnie lepiej od „emocjonalnych" kategorii. Stwierdzono najniższy stopień poprawności w percepcji emocji „wstrętu". Kobiety poprawniej postrzegały emocjonalny ton głosu od grupy mężczyzn. Deficyt w prozodii emocji pozostawał niezależny od ocenianych zmiennych, ulegał jednak pogłębieniu wraz z czasem trwania procesu schizofrenicznego.