Archiwum 1992–2014

Cel. Przegląd literatury na temat uwarunkowań genetycznych w zaburzeniach lękowych.

Poglądy. Zaburzenia lękowe, podobnie jak większość zaburzeń psychiatrycznych, mają wieloczynnikową etiologię. Dotychczasowe badania populacyjne, asocjacyjne i badania sprzężeń) wskazują, że czynniki środowiskowe odpowiadają za 60-70% zmienności tych zaburzeń, podczas gdy wpływ czynników genetycznych szacuje się na do 40%. Genami kandydującymi są geny kodujące transportery i receptory zaangażowane w neurotransmisję w ośrodkowym i obwodowym układzie nerwowym (geny kodujące transportery i receptory serotoniny, noradrenaliny i dopaminy, geny receptorów GABA A i GABA B, adenozynowych, cholecystokininowych) oraz geny kodujące enzymy metabolizujące aminy biogenne (geny monoaminooksydaz i katechol-O-metylotransferazy). W badaniach sprzężeń znaleziono loci dla konkretnych zaburzeń lękowych na chromosomach: l, 3, 9, 11, 14, 16.

Wnioski. Dalsze badania replikacyjne powinny dostarczyć potwierdzenia powyższych rezultatów.