Archiwum 1992–2014

Cel. Organiczne zaburzenia osobowości charakteryzują się istotną zmianą utrwalonych wzorców przedchorobowego zachowania, szczególnie w zakresie wyrażania emocji, potrzeb i popędów. Obraz ten może niekiedy skłaniać do rozpoznania schizofrenii.

Przypadek. Opis dotyczy młodej kobiety w wieku 28 lat, zamężnej, z wykształceniem średnim zawodowym. Początek zaburzeń nastąpił po urodzeniu dziecka. Początkowo rozpoznano schizofrenię paranoidalną i rozpoczęto leczenie risperidonem. Stan pacjentki nie ulegał poprawie a farmakoterapia spowodowała szereg narastających objawów niepożądanych. Po szczegółowej analizie diagnostycznej stwierdzono organiczne zaburzenia osobowości pod postacią cech zespołu skroniowego z elementami zespołu czołowego nadoczodołowego o niejasnych przyczynach. Odstawienie leku przeciwpsychotycznego i podanie leków objawowych przyniosły poprawę stanu.

Komentarz. Opisany przypadek zwraca uwagę na konieczność udziału psychologa w postępowaniu diagnostycznym, zachowania ostrożności w rozpoznawaniu schizofrenii i wielostronnego rozumowania diagnostycznego w przypadku pacjentów ze zmianami organicznymi, trudno leczących się, z objawami polekowymi nieadekwatnymi do dawki neuroleptyku.