Archiwum 1992–2014

Cel. Drżenie jest częstym objawem pojawiającym się w różnych schorzeniach układu nerwowego, a także w innych stanach chorobowych. Autorzy przedstawiają poglądy na temat klinicznej charakterystyki i sposobów leczenia poszczególnych typów drżenia

Przegląd. Omówiono drżenie: fizjologiczne, samoistne, ortostatyczne, pierwotne pisarskie, drżenie głosu, móżdżkowe, czerwienne (śródmózgowiowe), pourazowe, korowe, podniebienia, towarzyszące obwodowym neuropatiom, wywołane niektórymi pokarmami i napojami oraz indukowane lekami i narażeniem na substancje neurotoksyczne, a także drżenie psychogenne.

Wnioski. Skuteczność leczenia drżenia wynika z właściwego rozpoznania. Istotne znaczenie ma dokładnie zebrany wywiad i badanie przedmiotowe, a także rejestracja drżenia z następową analizą jego parametrów, zwłaszcza amplitudy i częstotliwości. Mimo dostępności leków efektywnych w leczeniu różnych postaci drżenia często występuje drżenie oporne na leczenie farmakologiczne i alternatywą dla tych chorych jest leczenie operacyjne (talamotomia, pallidotomia, wszczepianie układów stymulujących).