- Strona główna
- >
- Archiwum
- >
- zeszyt 4
- >
- Wpływ polimorfizmu apolipoproteiny E, białka zbliżonego do receptora LDL (LRP) i interleukiny 1 ß oraz poziomu lipidów osocza na leczenie otępienia
Archiwum 1992–2014
Wpływ polimorfizmu apolipoproteiny E, białka zbliżonego do receptora LDL (LRP) i interleukiny 1 ß oraz poziomu lipidów osocza na leczenie otępienia
Cel. Celem pracy było zbadanie wpływu polimorfizmu niektórych genów oraz wpływu lipidów osocza na skuteczność leczenia otępienia przy użyciu inhibitorów cholinesterazy.
Metody. Grupa składała się 68pacjentów - 48 z chorobą Alzheimera i 20 z otępieniem typu mieszanego. Allele apolipoproteiny E, dwa rodzaje polimorfizmu białka zbliżonego do receptora lipoprotein niskiej gęstości (LRP) i dwa rodzaje polimorfizmu interleukiny 1ß identyfikowano przy pomocy analizy DNA. Poziom lipidów w osoczu oznaczano stosując metody enzymatyczne.
Wyniki. W grupie osób ile odpowiadających na leczenie nie było ani jednego nosiciela allelu e2 apolipoproteiny E. W grupie tej częstość allelu e4 była większa w porównaniu z częstością w grupie z dobrą odpowiedzią na leczenie. Częściej również w grupie ze złą odpowiedzią obserwowano występowanie nosicieli dłuższego allelu (92) polimorfizmu [TTTC]n receptora LRP oraz nosicieli allelu Tpolimorfizmu C766T tego receptora, jak również częściej występowały w tej grupie osoby z poziomem cholesterolu LDL osocza przewyższającym 135 mg/dl. Wyrainiejsze różnice obserwowano u pacjentów z chorobą Alzheimera niż u pacjentów z otępieniem typu mieszanego. Im większa ilość powyższych niekorzystnych czynników charakteryzowała poszczególnych pacjentów tym w istotny sposób częściej znajdowali się oni w grupie ze złymi wynikami leczenia.
Wnioski. W konkluzji można uznać, że polimorfizm apolipoproteiny E i receptora LRP oraz poziom cholesterolu LDL w osoczu mogą mieć wpływ na efektywność leczenia pacjentów z otępieniem inhibitorami cholinesterazy.