Archiwum 1992–2014

Cel. Celem tej pracy była ocena jakości życia wśród chorych z padaczka oraz analiza wpływu i znaczenia wybranych czynników klinicznych i społecznych na stwierdzany jej poziom. Pojęcie jakości życia stało się ważnym miernikiem stanu zdrowia pacjentów, jakkolwiek nie zawsze jest ono zgodne z klinicznymi kryteriami oceny stanu zdrowia. Ocenę jakości życia można traktować jako badanie zmiennego procesu, a nie stabilnego wyniku.
Metoda. Oceniano jakość życia chorych z padaczką stosując międzynarodowy kwestionariusz QOLIE-31. Przebadano 66 chorych (35mężczyzn, 31 kobiet) w wieku 20-70 lat, chorujących co najmniej 3 lata. Pacjenci, oprócz kwestionariusza QOLIE-31 wypełniali skalę depresji Becka (BDI). Lekarz oceniał ich czynności poznawcze skalą MMSE oraz wypełniał specjalny kwestionariusz zawierający informacje personalne, dotyczące choroby i pozycji socjoekonomicznej.
Wyniki. Średni wynik skali QOLIE-31 w badanej grupie wyniósł 61,0 i był bardzo zbliżony do poziomu jakości życia stwierdzanej w amerykańskiej procedurze standaryzacyjnej (62,87), ale znacznie wyższy niż w grupie polskich 106 pacjentów z Gdańska (44,73). Nie stwierdzono istotnej statystycznie różnicy w jakości życia pomiędzy kobietami i mężczyznami oraz w zakresie innych badanych czynników klinicznych (wiek, czas trwania choroby, częstość napadów), czy społecznych (stan cywilny). Zasadnicza, istotna statystycznie różnica w jakości życia rysuje się natomiast pomiędzy grupami chorych o różnym nasileniu objawów depresyjnych mierzonych skalą BDI. Im wyższy jest wynik w skali BDI, tym gorsza jakość życia mierzona kwestionariuszem QOLIE-31.