Archiwum 1992–2014

Cel. Przedmiotem badania było określenie rozpowszechnienia zespołu metabolicznego wśród osób z rozpoznaniem schizofrenii hospitalizowanych w Szpitalu Psychiatrycznym w Gnieźnie.
Metody. Badaniem objęto 80 osób - 27 kobiet i 53 mężczyzn przyjętych do szpitala w okresie 01.12.2005-01.11.2006. Schizofrenię rozpoznawano w oparciu o kryteria ICD-10. Diagnozę zespołu metabolicznego ustalano według kryteriów Międzynarodowej Federacji Diabetologicznej (IDF). U pacjentów oznaczano: stężenie glukozy, profil lipidowy, masę ciała, ciśnienie tętnicze oraz obwód talii.
Wyniki. Zespół metaboliczny stwierdzono u 32,5% badanych pacjentów. Nie zauważono istotnej statystycznie różnicy w jego rozpowszechnieniu wśród kobiet i mężczyzn. Najczęściej występującym elementem zespołu metabolicznego był spadek stężenia frakcji HDL cholesterolu i nadmierny obwód talii. Zespół metaboliczny występował częściej u osób powyżej 40 roku życia (47%) niż u osób w wieku 20-30 lat (24%). Nie odnotowano zależności pomiędzy czasem trwania choroby a prawdopodobieństwem rozwoju zespołu metabolicznego. Wykazano, że zespół metaboliczny częściej występował u pacjentów stosujących perazynę, olanzapinę i klozapinę w porównaniu z chorymi otrzymującymi inne leki neuroleptyczne.
Wnioski. Zespół metaboliczny oraz jego poszczególne elementy jest częstym zjawiskiem u osób z rozpoznaniem schizofrenii.