Archiwum 1992–2014

Cel. Brak, utrata lub ubóstwo otaczającej człowieka sieci społecznej są traktowane jako ważny czynnik w patogenezie chorób psychicznych. Celem pracy jest próba oszacowania jakości indywidualnej sieci wsparcia społecznego osób przewlekle chorych psychicznie objętych środowiskowym programem rehabilitacji.
Metoda. W badaniach wzięły udział 103 osoby przewlekle chorujące psychicznie objęte środowiskowym programem rehabilitacji. Osoby te nie były w hospitalizowane w okresie objętym badaniami. Wykorzystano następujące narzędzia: Kwestionariusz i Mapę Oparcia Społecznego Bizonia, Inwentarz Podtrzymania Społecznego Bizonia oraz indywidualny wywiad, opracowany specjalnie na potrzeby badania.
Wyniki. Indywidualne sieci społeczne są nieliczne, składają się średnio z 10 osób. Wśród poszczególnych kategorii osób zaliczanych przez badanych do indywidualnych systemów wsparcia najliczniejszą grupę stanowią „ terapeuci ". W indywidualnych sieciach, średnio ponad 4 osoby wywodzą się bezpośrednio z placówek terapeutycznych, w których uczestniczą badani.
Wnioski. Udział w lokalnym programie wsparcia i rehabilitacji pozytywnie wpływa na indywidualne systemy wsparcia społecznego osób chorujących psychicznie zarówno w aspekcie ilościowym, jak i jakościowym. Kontakty z terapeutami oraz innymi uczestnikami programu znacząco wpływają na liczebność indywidualnych systemów. Dostępność wielu funkcji wsparcia deklarowana przez badanych pozwala traktować lokalne programy rehabilitacji jako skuteczny mechanizm wspierający funkcjonowanie i zapewniający pomoc w radzeniu sobie z sytuacjami trudnymi.