Archiwum 1992–2014

Cel. (1) sprawdzenie różnic w zakresie poziomu stresu oraz strategii radzenia sobie z nim między chorymi na kiłę i osobami zdrowymi; (2) ustalenie stylu radzenia sobie z piętnem choroby przenoszonej drogą płciową.
Metoda. W badaniu uczestniczyło 21 chorych na kiłę (14 mężczyzn i 7 kobiet) oraz 21 osób zdrowych, dobranych parami ze względu na kryterium płci i wieku. Wykorzystano kwestionariusz oceny readaptacji społecznej (SRRS) z dodatkowymi zadaniami oraz (dla pacjentów) skalę przystosowania psychicznego do choroby (Mini-MAC) w adaptacji polskiej.
Wyniki. Chorzy na kiłę doznali dotkliwszych wydarzeń stresujących niż ludzie zdrowi. Wydarzenia te są powiązane z piętnem kiły. Niemal wszyscy zdrowi radzą sobie ze stresem za pomocą aktywnej strategii zadaniowej, zaś chorzy (zwłaszcza kobiety) stosują strategię ucieczkową i „na przeczekanie". W przypadku chorych na kiłę mężczyzn przeważa aktywny styl radzenia sobie z piętnem, zaś w przypadku kobiet - styl lękowy.
Wnioski. Piętno kiły jest przyczyną wysokiego poziomu stresu u chorych mężczyzn i kobiet. Świadomość napiętnowania i dotkliwych konsekwencji społecznych jest znaczącym hamulcem przed ujawnieniem prawdy o chorobie i może prowadzić do jej rozprzestrzeniania się.