Archiwum 1992–2014

Halucynacje są objawem psychopatologicznym występującym w chorobach psychicznych o różnej etiologii. Z definicji są one percepcją występującą przy braku bodźca zewnętrznego. Mimo że są często rozpoznawane i ich fenomenologiczne opisy znajdują się we wszystkich podręcznikach i klasyfikacjach to jednak tło etiopatogenetyczne nie jest zupełnie jasne. W pracy przedstawione zostały niektóre nurty badań prowadzonych w dawnych i najnowszych czasach. Jeden z nich poszukuje lokalizacji neuroanatomicznej uszkodzeń w o.u.n. oraz zmian biochemicznych, które powodują występowanie halucynacji, inny stara się je wyjaśnić na gruncie teorii psychofizjologicznych. Każda z tych dróg badawczych dostarcza dowodów na złożoność i niejednorodność zjawiska halucynacji. Pojawia się pytanie, czy halucynacje słuchowe są tym samym zjawiskiem, co halucynacje dotyczące innych zmysłów i czy jest możliwe stworzenie jednej koncepcji etiopatogenetycznej, obejmującej całość tego psychopatologicznego fenomenu.