Archiwum 1992–2014

Wychodząc od zadań układu odpornościowego w organizmie człowieka wykazano, że narastająca wraz ze starzeniem się niesprawność tego układu jest skumulowanym efektem oddziaływania wielu czynników, zwłaszcza takich, jak: postępująca z wiekiem fizjologiczna inwolucja grasicy, prowadząca do spadku odporności komórkowej i humoralnej, zmiany w biochemicznym i genetycznym podłożu zjawisk immunologicznych i nawarstwione skutki niekorzystnych oddziaływań środowiska bytowania człowieka. Sumarycznym efektem niekorzystnych zmian są u ludzi w podeszłym wieku najczęściej: (l) niska zdolność organizmu do likwidacji infekcji, (2) niemożność skutecznego przeciwstawienia się nowotworom i (3) skłonność do autoimmunizacji. Prawidłowości zmian w układzie odpornościowym starzejącego się człowieka sugerują lekarzowi pierwszego kontaktu z pacjentem w starszym i podeszłym wieku szereg elementarnych środków immunoprofilaktyki oraz immunoterapii.