Archiwum 1992–2014

Mimo dominującego w literaturzepoglądu, że tylko określone kodeksowo kategoriechorobowe psychiki pozwalają orzekać stanniepoczytalności lub poczytalności znacznie ograniczonej,odzywają się głosy wielu prawników, a takżelicznych psychiatrów, iż nie docenia się negatywnejroli niektórych typów krańcowo zaburzonej osobowościsprawcy czynu zabronionego. Autorzy zwracająrównież uwagę na to, że każda osobowość winnabyć pojmowana w wymiarze nie zawsze stabilnegokontinuum, a obraz kliniczny sytuacyjnych dekompensacjipozornie trwałych mechanizmów osobowościowych,osiąga niejednokrotnie rozmiary stanuz pogranicza psychozy, a nawet psychotycznego.Oznacza to potrzebę weryfikacji dotychczasowegopodejścia psychiatrii sądowej do osób z zaburzeniamiosobowości, u których splot szczególnie urazowychczynników psychologiczno-sytuacyjnych mógłskutkować wyzwoleniem dekompensacją postawo charakterze kryminogennym.