Archiwum 1992–2014

Cel. Autyzm dziecięcy jest ciężkim zaburzeniem rozwoju charakteryzującym się upośledzeniem społecznego funkcjonowania chorych, zaburzeniami językowymi oraz stereotypowymi zachowaniami.

Poglądy. Autyzm rozwija się na skutek zaburzeń anatomicznego rozwoju mózgu, którym towarzyszą zaburzenia ośrodkowej neurotransmisji i obecność deficytów neuropsychologicznych. Wykazano, że w autyzmie zaburzona jest zarówno ośrodkowa transmisja serotoninergiczna, obwodowy metabolizm serotoniny, jak i zmienione jest powinowactwo receptorów serotoninowych do agonistów i antagonistów. Są również prace podkreślające udział transportera serotoniny w patogenezie autyzmu. U chorych na autyzm zaburzeniu ulega także ośrodkowa transmisja cholinergiczna, co wykazano zarówno w badaniach mózgów, jak i w badaniu wydalania z moczem metabolitów acetylocholiny. Zaburzony ośrodkowy metabolizm opioidów wiąże się z agresją i autoagresją, których nasilenie zmniejsza się po podaniu naltreksonu. Również niektóre neuropeptydy biorą udział w patogenezie objawów autyzmu, w tym oksytocyna, sekretyna i wazoaktywny peptyd jelitowy.

Wnioski. Złożona etiopatogeneza autyzmu dziecięcego zmusza do poszukiwania nowych metod leczenia. Badanie zmian neuro-chemicznych w o.u.n otwiera nadzieję na poznanie działania leków już stosowanych w leczeniu autyzmu, a być może i odkrycie nowych metod farmakoterapii tej choroby.