Archiwum 1992–2014

Cel. Przedstawienie problemów związanych z oceną wysokiego prawdopodobieństwa powtórzenia czynu o znacznej społecznej szkodliwości przez osoby wykazujące objawy zespołów paranoicznych.

Poglądy. Na podstawie przykładów z własnej praktyki opiniowania sądowo-psychiatrycznego wskazuje na dwa okresy, w których te trudności występują: 1) przy ocenie wskazań do koniecznego zastosowania środka zabezpieczającego, 2) przy ocenie takiej zmiany stanu psychicznego, która powoduje, że dalsze stosowanie środka zabezpieczającego nie jest konieczne (prawdopodobieństwo powtórzenia czynu o znacznej społecznej szkodliwości nie jest wysokie).

Wnioski. Autorka proponuje, aby w przypadku wniosku o zastosowanie środka zabezpieczającego biegli psychiatrzy wykazali, że zostały spełnione kryteria wymienione w art. 94 § 1 kk lub 93 kk, a w stosunku do osoby zwalnianej z dalszego odbywania środka zabezpieczającego, objęcie jej opieką i kontrolą rejonowej poradni zdrowia psychicznego i zawodowego kuratora sądowego, które to instytucje miałyby obowiązek informowania sądu penitencjarnego o wynikach leczenia i funkcjonowaniu w społeczeństwie zwolnionej ze szpitala osoby.